De Mooie Natuur.

De kerstroos (Helleborus)

2011-12-27T21:13:05+01:00

De kerstroos behoort tot de familie van het nieskruid.Deze vaste plant is ongeveer 40cm hoogte,de groene bladeren zijn wat leerachtig met een paar tanden op de bovenste helft van het het blad.De plant bloeit met witte tot roze bloemen,de bloemen verkleuren naar roze na de bevruchting.Na de bloei verschijnen de zaadkokers,de plant zaait gemakelijk uit.De Kerstroos is zeer giftig door de aanwezige helleborine en saponine die zeer giftige stoffen zijn.

De welriekende jasmijn ( Philadelphus cononarius)

2011-10-23T20:35:19+02:00

De welriekende jasmijn met zijn witte dubbele bloemen is een prachtige plant.De bloeitijd is van mei tot juni.De bladeren zijn groen.De volwassen hoogte van deze middelgrote heester is ongeveer 2.50m.De heester kan tegen een temperatuur tot 25 gr onder het vriespunt.De heester doet het ook goed op moeilijke standplaatsen.Best een voedselrijke,vochthoudende bodem.Dus niet te lichte of te zware grond,best een neutrale zuurtegraad en dat best in de middagzon.

De blauwe lis (iris germanica)

2011-10-04T18:33:57+02:00

De blauwe lis is een prachtige inheemse plant. De plant wordt naar de botanische naam ook wel de Duitse lis genoemd.De naam blauwe lis wordt ook wel gebruikt voor (iris spuria) die kleiner is,en kleinere minder blauwe bloemen heeft.En ook de Amerikaanse blauwe lis (iris versicolor) wel blauwe lis genoemd wordt,is het vaak moeilijk om beschrijvingen uit elkaar te houden.

De duizendknoop (polygonaceae)

2011-08-27T19:30:44+02:00

De duizendknoop de bloemkleur bloemkleur is purperrood en de bloei tijd is bloemkleur is purperrood en de bloei tijd is van julie tot september.De bladeren zijn donkergroen,en de plant meet ongeveer 50cm hoogte.De plant is geschikt voor tuinen die meer in het zuiden liggen,van wege dat ze een zonnige plaats nodig heeft,ook een beetje schaduw is niet mis.Ook niet op arme grond planten,anders wel de moeite waard om ze hebben.Ze is wel mooi opdat het eindelijk een grondbedekker is.

Kroonwikke (Corona varia)

2011-08-22T21:12:00+02:00

Kroonwikke is een vaste plant die familie is van de vlinderbloemen.De plant is in Belgie heel plaatselijk te vinden,en verder in gans Europa,maar in bepaalde landen wordt de plant als voedergewas geteeld.Opgepast,de plant is giftig voor paarden door de aanwezigheid van nitroglycosiden.

De cyclaam ( hederifolium )

2011-08-09T22:05:11+02:00

De cyclaam ( hederifolium ) is te vinden van Frankrijk tot in Italie.Deze soort is verwilderd in Frankrijk tot in Engeland.De cyclaam bloeit van augustus tot september.De bloemen zijn meestal geurloos,en rose met een donkere mond.Mooi zijn de witgetekende bladeren,die na de eerste bloemen te voorschijn komen.Hier zijn de knollen gefotografeerd voor een aqarium waar uitsluitend stekelbaarsje in rond zwemmen.

Nelleke is mee om ons werk te kontroleren!

2011-08-03T21:06:27+02:00

Nelleke is met ons mee,om planten te onderzoeken,snuffel de snuffel! Nelleke weet meteen als de plant in de tuin staat! Hier zegt ze tegen mij, reuk onbekend,je kent de plant niet,en ze staat niet in onze tuin !Want ons hondje heeft hogere studies gedaan,tot zelfs op het vierde verdiep! ze is een snugger hondje, ze weet zelfs het uur dat wij gaan eten!

De hengel (melampyrus pratense)

2011-08-01T09:13:12+02:00

De hengel is een plant uit de helmkruidfamilie.De hengel bloeit met bloemen wit van buiten en geel van binnen, en dat van mei tot september en sterft af aan het eind van de zomer.Vanaf julie vindt de verspreiding van het zaad plaats waarschijnlijk met behulp van mieren.Hengel komt voor in open bossen,bosranden en wegbermen met bomen.Hengel groeit meestal heel plaatselijk in groepen en is in Belgie heel zelzaam te vinden.

De tripmadam ( Sedum reflexum )

2011-07-22T13:43:14+02:00

De tripmadam,is een overblijvend vetkruid.De soort komt in het wild onder andere in Belgie en Nederland voor.De bloemstengels worden tot 35 cm hoog.Voor de bloei heeft deze stengel de neiging te knikken,tijdens de bloei staat deze rechtop.De talrijke bloemen staan dicht op elkaar gegroepeerd aan het uiteinde van de bloeiende stengels.De felgele kroonbladen zijn half maal zo lang als de kelkbladen.De bloeiperiode loopt van juini tot augustus.

De spinnenwebhuislook ( Sempervium arachnoideum )

2011-07-21T11:49:34+02:00

De spinnenwebhuislook ( Sempervium arachnoideum ) is een plant uit de vetplantenfamilie.Het vlezige blad is grijsachtig groen.De doorsnede van een bladrozet is circa 2 cm.De plant dankt zijn naam aan de spinnenwebachtige beharing. De vlezige bladeren en de beharing zijn natuurlijke aanpassingen om zuinig te zijn met water.De plant groeit van juli tot september. De bloem is roodachtig roze, stervormig en ongeveer 1,5 cm in doorsnede.Verwante soorten komen in Europese gebergten voor.De meeste hebben roze bloemen,maar er zijn ook soorten met gele bloemen.Het is een geliefde sierplant die vaak op vensterbanken gezien wordt.

Deze parende ligusterpijlstaartvlinders.

2011-07-05T18:33:16+02:00

Deze parende ligusterpijlstaartvlinders kreeg ik toegezonden door een Nederlandse natuurliefhebber!Onze natuurvriend vond deze op een ijzerenhek de hele dag ( 30-06-2011 ) Bij een zekere Bert die in Kollum Nederland woond.Zo heb ik die vlinder op mijn natuurblog geplaats.Dank u Bert,en groetjes daar ver in Nederland.

De evolutie van de wandelende tak ( Phasmida Geant )

2011-06-23T19:23:21+02:00

De evolutie van de wandelende tak ( Phasmida Geant ) hier is dit reusachtig insect (30 cm overmeten ) en is afkomstig van de Papoea eilanden.Lange tijd werd aangenomen dat insecten slechts één keer vleugels hebben ontwikkeld.Maar wandelende takken,zo menen weterschappers nu,hebben hun vleugels in de afgelopen driehonderd miljoen jaar verschillende malen verloren en steeds weer opnieuw ontwikkeld.Er bestaan twee typen wandelende takken:vleugelloze en-deels-gevleugelde.Bioloog Michael F. Whiting heeft DNA van 37 soorten geanalyseerd en ontdekte dat hun vleugelloze voorouders zo,n 250 miljoen jaar geleden vleugels hebben ontwikkeld. Daarna zijn wandelende takken hun vleugels weer kwijt geraakt en hebben ze deze minstens vier keer opnieuw ontwikkeld,aldus Whiting,maar de genen voor de vleugels zijn nooit verloren gegaan,ook al kwamen de vleugels zelf fysiek niet tot uiting.De genen schakelen in of uit,al naar gelang de omstandigheden.Bron tekst Nationaal Geographic November 2003.

Het boterbloempje (Pseudopanthera macularia)

2011-06-20T14:36:58+02:00

Een zeldzame is het boterbloempje,een soort die vooral voorkomt in bosachtige gebieden in Belgie,Nederland..De vlinder verschijnt vanaf half april en is tot juli te zien.Daarbuiten slechts af en toe een waarneming.Op de vliegplaatsen kan de soort heel gewoon zijn, bij zonnig weer worden soms honderden exemplaren tegelijk waargenomen.Deze soort
overwintert als popje in de grond of in de compostachtige

bovenlaag.Het vlindertje is vooral te vinden in bossen en heiden ook struwelen en ruige graslanden.De waardplanten zijn kruidachtigeplanten,zoals de witte dovenetel,de bosandoorn,de kattedoorn,en ook wel muntesoorten.

Het Knoopkruid ( Centaurea jacea )

2011-06-18T14:08:53+02:00

Het Knoopkruid is een kruidachtige plant uit de asteraceae.In Belgie en Nederland is deze sterke en algemene plant te vinden op verlaten plaatsen,spoorwegbermen enz.Deze overblijvende plant wordt tot 70cm hoog.De bovenste bladeren staan afwisselend langs de stengel,de onderste zijn meestal gespleten.De bloemenhoofdjes zijn tot 3 cm breed.De bloeiperiode loopt van juni tot in de herfst.Deze soort groeit op vrij vochtige voedselrijke grond, met voorkeur op leemachtige grond.De bestuiving vindt plaats door insecten.

Palmlelie (yucca) foto 2

2011-06-05T20:58:08+02:00

Palmlelie of yucca is een succulente van meerjarige planten die van nature voorkomen in Amerika.Daarnaast wordt het woord (yucca) ook gebruikt om een plant uit dit geslacht aan te duiden die. Het geslacht bestaat uit een 20-tal soorten de grote wisselt van kleine struiken tot bomen. De soorten komen allen van nature voor in warme en droge gebieden in. De planten hebben in het algemeen dikke, leerachtige bladeren eindigend in een scherpe punt. De bloemen zijn meestal wit.Yucca's worden vaak gekweekt als tuin of sierplant.

Het Marietteklokje ( Campanula medium ) foto 2

2011-06-03T01:28:49+02:00

Het Marietteklokje ( Campanula medium ) is een tweejarig, kruidachtige plant uit de klokjesfamilie.Je vindt het klokje in gans Europa en is een van de meest voorkomende soorten uit zijn geslacht.De plant wordt ongeveer van 40 tot 70cm hoog. De grote klokjesvormige bloemen staan dicht aan de steel en bedekken een groot deel van de plant.In het eerste jaar vormt de plant een bladrozet,en in het tweede jaar groeit de stengel met de bloemen. De plant bloeit van mei tot juli en soms langer.De plant geeft de voorkeur aan een voedingsrijke bodem.Wil je alle fotos zien,ga rechts naar archieven 06 - 2011.

Het Marietteklokje (Campanula medium) foto 1

2011-06-03T01:30:17+02:00

Het Marietteklokje is een tweejarig, kruidachtige plant uit de klokjesfamilie.Je vindt het klokje in gans Europa en is een van de meest voorkomende soorten uit zijn geslacht.De plant wordt ongeveer van 40 tot 70cm hoog. De grote klokjesvormige bloemen staan dicht aan de steel en bedekken een groot deel van de plant.In het eerste jaar vormt de plant een bladrozet,en in het tweede jaar groeit de stengel met de bloemen. De plant bloeit van mei tot juli en soms langer.De plant geeft de voorkeur aan een voedingsrijke bodem.Wil je alle fotos zien,ga rechts naar archieven 06 - 2011

Het allermooiste natuurfenomeen dat ik ooit tegen kwam.

2011-05-30T22:15:12+02:00

Ik maak nu en dan een wandeling,door bos en heide.Maar het mooiste natuurfenomeen vond ik in een bos waar je door de wildernis geen toegang vind.Maar met een uitzondering over een rotteboom te klauteren die over een riviertje ligt.Een avontuur op zijn eigen,maar zeker de moeite waard om terug te keren en over die boom te worstelen zonder in de rivier te vallen.Deze plaats zal ik zeker niet verklappen,want er er zijn te veel natuurliefhebbers die op zoek zijn naar zo een fenomeen!!!

De bleke klaproos (Papaver dubium)

2011-05-28T12:27:17+02:00

De bleke klaproos is een veel voorkomende plant in Europa. De bloembladen overdekken elkaar, en het is een vrij algemeen voorkomende,eenjarige plant uit de paparverfamilie. Een andere naam is de kleine klaproos. Deze soort is kleiner dan de grote klaproos en de bloemen zijn meer oranjeachtig van kleur.De plant wordt tot 60 cm hoog,en de stengels zijn stijf behaard. De soort komt voor op zanderig bouwland, langs wegen en spoorlijnen.Het blad is grijsachtig groen, kortbehaard en dubbel zonder duidelijk bladeinde. Deze bladeren vallen na een week uit elkaar.De plant is alleenstaand en bloeit van eind mei tot augustus. De bloem is oranjeachtig rood en heeft een doorsnede tot 6cm.De papaver die je hier ziet,is heel waarschijnlijk een speling van de natuur,met rood en wit gekleurde bloemen.

De rupsen van de stippelmot ( Lepidoptera )

2011-05-17T14:55:03+02:00

De stippelmot is een familie waar honderden soorten in bestaan. Ze komen vooral in de tropen voor. De larven hebben de neiging gemeenschappelijke webben te spinnen. Hierin vindt ook de verpopping plaats.Het spinsel is vrij taai en biedt daardoor enige bescherming tegen vijanden.De vlinders gaan direct na het verpoppen individueel hun weg.Stippelmotten vormen een plaag in tuinen,landbouw en bossen!

Deze meidoorn (Crataegus laevigata - Pauls Scarlet)

2011-05-07T21:48:14+02:00

Deze meidoorn is de culturele vorm van de meidoorn, behoren tot twee-stijlige meidoorn (Crataegus laevigata). De rood bloeiende meidoorn,Waar ook maar verschillende vormen hybriden en rassen van bekend zijn in de planten handel.
De plant is diep geworteld als een dichte struik, of een tot 10 meter hoge boom,deze boom is ook te vinden in Europa en Noord-Afrika. Hij wordt vaak aangetroffen als een wilde plant in plantsoenen en bosranden. In de bergen groeit op hoogtes tot 1000 meter boven zeeniveau. De echte rode meidoorn heeft een voorkeur aan kalkrijke klei of kleigronden, maar wordt vooral gebruikt als sierboom in tuinen en langs wegen.

De hoogtijdagen van de gekultiveerde plant bloeit in mei tot juni. De lichtjes onaangenaam ruikende bloemen zijn karmijnrood gevuld en bevatten procyanidinen vergift. De deze meidoorn is winterhard en is ook bestand tegen hitte en en ons klimaat.

De gewone Brem (Cytisus scoparius)

2011-05-07T20:22:12+02:00

De gewone Brem is een struik uit de vlinderbloemfamilie die veel lijkt op de gaspeldoorn,maar de brem heeft geen doorns. De struik kan een hoogte van 2 m bereiken. De takken en twijgen zijn vijfkantig en niet behaart. Wanneer de insecten de bloemen bezoeken,wordt het stuifmeel op hen afgeschoten. Brem komt zeer algemeen voor, vooral op zandgronden,heidevelden en langs spoordijken.Brem heeft maar weinig bladeren en ze zijn erg klein. De onderste zijn handvormig samengesteld, de bovenste enkelvoudig. De blaadjes vallen gauw af, maar de takken blijven groen. Brem heeft handvormige samengestelde bladeren.De bloemen zijn goudgeel en ongeveer 2 cm lang. Ze vormen losse trossen. De bloemstelen zijn ongeveer 1 cm lang. De stijl is opgerold. Brem bloeit van mei tot juni.Brem draagt een zwarte zaad peulen van 2,5-4 cm lang. Alleen de randen van de peulen zijn behaard, de rest is kaal.Wil je allebij de fotos zien,ga dan rechts naar datum 5 - 2011.

De gewone Brem (Cytisus scoparius)

2011-05-07T20:16:34+02:00

De pijpplant ( Aristolochia )

2011-05-07T20:30:39+02:00

De pijpplant is een groot geslacht van meer dan honderd soorten planten in de pijpbloemfamilie.Het is een geslacht van groenblijvende en bladverliezende houtachtige en kruidachtige klimplanten, vaste planten en struiken. Ze zijn wijd verspreid en komen zowel in de gematigde streken als in de tropen voor.De gladde stengels zijn rechtopstaand en ietwat gedraaid.De enkelvoudige bladeren zijn afwisselend geplaatst en eirond tot hartvormig Er zijn geen steunblaadjes aanwezig.De bloemen groeien in de bladoksels. Ze zijn vergroot en aan de voet bolvormig, en buisvormig en uitlopend in een tongvormige helder gekleurde punt. Er is geen krans van kelkbladen. De planten hebben een gespecialiseerd bestuivingsmechanisme. De planten geven een sterke geur af die vliegen als bestuiver aantrekt.Wil je de vier fotos zien,ga dan rechts naar datum 5 - 2011.

De pijpplant ( Aristolochia )

2011-05-07T20:31:11+02:00

De pijpplant ( Aristolochia )

2011-05-07T20:31:39+02:00

De pijpplant ( Aristolochia )

2011-05-07T20:32:10+02:00

De iris ( Iris reticulata)

2011-05-01T19:58:03+02:00

De iris is een geslacht uit de lissenfamilie. Zowel het geslacht als de soorten worden in de volksmond iris genoemd. Het geslacht kent naast soorten ook vele cultivars. Lissen worden al lang door de mens gebruikt.De bloemen kunnen in kleur variëren van goudgeel, tot wit, blauw, lavendel en paars. Roze en abrikooskleurige irissen zijn gekweekt binnen sommige soorten.De verschillende soorten lissen komen algemeen voor in de noordelijke gematigde klimaatzone. Alle irissen hebben lange stelen en bloemen met zes kroonbladeren, waarvan drie naar beneden wijzen en drie rechtop staan. Bij sommige kleinere soorten wijzen de kroonbladeren allemaal naar buiten. De meeste wilde lissen groeien uit een wortelstok, maar sommige soorten groeien vanuit een bol. Deze laatste soorten worden als cultuurgewas geteeld. Hierbij worden twee groepen onderscheiden,de groep ( Iris reticulata en de Iris danfordiae )

De iris ( Iris reticulata)

2011-05-01T19:45:43+02:00

De gewone Waterranonkel ( Ranunculus aquatilis )

2011-05-01T18:14:40+02:00

De gewone Waterranonkel is een overblijvende waterplant uit de ranonkelfamilie.Ook in andere landen is de plant te vinden. De bloeiperiode loopt van april tot augustus. De kelkbladen kunnen afvallen. De bladeren vallen uiteen in drie soorten, die boven water zijn stevig rond tot niervormig, en die onder water langwerpig en dun, twee of driespletig en in dunne slippen vertakt zijn. Daarnaast kunnen er overgangsbladeren aanwezig zijn, die deels in draadvormige slippen gedeeld en deels bladachtig en in vrij spitse tanden uitlopend zijn. De onderwaterbladeren kunnen ook ontbreken. De drijvende bladeren zijn vaak in drie tot zeven delen ingesneden. Aan de punt kunnen deze getand zijn. Deze bladeren heeft de plant ook wanneer ze op slijk groeit, de onderwaterbladeren ontbreken dan. De onderwater stengel kan tot 2 m lang zijn.De 7 tot 20 mm grote bloemen hebben vijf witte kroonbladen,met een geel hart in het midden.De vrucht is een ovale dopvrucht.