24-05-11

De bleke klaproos (Papaver dubium)

rood,wit,papaver,behaard,groenachtig

De bleke klaproos is een veel voorkomende plant in Europa. De bloembladen overdekken elkaar, en het is een vrij algemeen voorkomende,eenjarige plant uit de paparverfamilie. Een andere naam is de kleine klaproos. Deze soort is kleiner dan de grote klaproos en de bloemen zijn meer oranjeachtig van kleur.De plant wordt tot 60 cm hoog,en de stengels zijn stijf behaard. De soort komt voor op zanderig bouwland, langs wegen en spoorlijnen.Het blad is grijsachtig groen, kortbehaard en dubbel zonder duidelijk bladeinde. Deze bladeren vallen na een week uit elkaar.De plant is alleenstaand en bloeit van eind mei tot augustus. De bloem is oranjeachtig rood en heeft een doorsnede tot 6cm.De papaver die je hier ziet,is heel waarschijnlijk een speling van de natuur,met rood en wit gekleurde bloemen.  

17-05-11

De rupsen van de stippelmot ( Lepidoptera )

Stippel,mot, plaag,

De stippelmot is een familie waar honderden soorten in bestaan. Ze komen vooral in de tropen voor. De larven hebben de neiging gemeenschappelijke webben te spinnen. Hierin vindt ook de verpopping plaats.Het spinsel is vrij taai en biedt daardoor enige bescherming tegen vijanden.De vlinders gaan direct na het verpoppen individueel hun weg.Stippelmotten vormen een plaag in tuinen,landbouw en bossen!

07-05-11

Deze meidoorn (Crataegus laevigata - Pauls Scarlet)

meidoorn xx.jpg

Deze meidoorn is de culturele vorm van de meidoorn, behoren tot twee-stijlige meidoorn (Crataegus laevigata). De rood bloeiende meidoorn,Waar ook  maar verschillende vormen hybriden en rassen van bekend zijn in de planten handel.
De plant is diep geworteld als een dichte struik, of een tot 10 meter hoge boom,deze boom is ook te vinden in Europa en Noord-Afrika. Hij wordt vaak aangetroffen als een wilde plant in plantsoenen en bosranden. In de bergen groeit op hoogtes tot 1000 meter boven zeeniveau. De echte rode meidoorn heeft een voorkeur aan kalkrijke klei of kleigronden, maar wordt vooral gebruikt als sierboom in tuinen en langs wegen.

De hoogtijdagen van de gekultiveerde plant bloeit in mei tot juni. De lichtjes onaangenaam ruikende bloemen zijn karmijnrood gevuld en bevatten procyanidinen vergift. De deze meidoorn is winterhard en is ook bestand tegen hitte en en ons klimaat.

De gewone Brem (Cytisus scoparius)

brem xx.jpg

De gewone Brem is een struik uit de vlinderbloemfamilie die veel lijkt op de gaspeldoorn,maar de brem heeft geen doorns. De struik kan een hoogte van 2 m bereiken. De takken en twijgen zijn vijfkantig en niet behaart. Wanneer de insecten de bloemen bezoeken,wordt het stuifmeel op hen afgeschoten. Brem komt zeer algemeen voor, vooral op zandgronden,heidevelden en langs spoordijken.Brem heeft maar weinig bladeren en ze zijn erg klein. De onderste zijn handvormig samengesteld, de bovenste enkelvoudig. De blaadjes vallen gauw af, maar de takken blijven groen. Brem heeft handvormige samengestelde bladeren.De bloemen zijn goudgeel en ongeveer 2 cm lang. Ze vormen losse trossen. De bloemstelen zijn ongeveer 1 cm lang. De stijl is opgerold. Brem bloeit van mei tot juni.Brem draagt een zwarte zaad peulen van 2,5-4 cm lang. Alleen de randen van de peulen zijn behaard, de rest is kaal.Wil je allebij de fotos zien,ga dan rechts naar datum 5 - 2011.

De gewone Brem (Cytisus scoparius)

brem x.jpg

De gewone Brem is een struik uit de vlinderbloemfamilie die veel lijkt op de gaspeldoorn,maar de brem heeft geen doorns. De struik kan een hoogte van 2 m bereiken. De takken en twijgen zijn vijfkantig en niet behaart. Wanneer de insecten de bloemen bezoeken,wordt het stuifmeel op hen afgeschoten. Brem komt zeer algemeen voor, vooral op zandgronden,heidevelden en langs spoordijken.Brem heeft maar weinig bladeren en ze zijn erg klein. De onderste zijn handvormig samengesteld, de bovenste enkelvoudig. De blaadjes vallen gauw af, maar de takken blijven groen. Brem heeft handvormige samengestelde bladeren.De bloemen zijn goudgeel en ongeveer 2 cm lang. Ze vormen losse trossen. De bloemstelen zijn ongeveer 1 cm lang. De stijl is opgerold. Brem bloeit van mei tot juni.Brem draagt een zwarte zaad peulen van 2,5-4 cm lang. Alleen de randen van de peulen zijn behaard, de rest is kaal.Wil je allebij de fotos zien,ga dan rechts naar datum 5 - 2011.

06-05-11

De pijpplant ( Aristolochia )

pijpenbloem 1.jpg

De pijpplant is een groot geslacht van meer dan honderd soorten planten in de pijpbloemfamilie.Het is een geslacht van groenblijvende en bladverliezende houtachtige en kruidachtige klimplanten, vaste planten en struiken. Ze zijn wijd verspreid en komen zowel in de gematigde streken als in de tropen voor.De gladde stengels zijn rechtopstaand en ietwat gedraaid.De enkelvoudige bladeren zijn afwisselend geplaatst en eirond  tot hartvormig Er zijn geen steunblaadjes aanwezig.De bloemen groeien in de bladoksels. Ze zijn vergroot en aan de voet bolvormig, en buisvormig en uitlopend in een tongvormige helder gekleurde punt. Er is geen krans van kelkbladen. De planten hebben een gespecialiseerd bestuivingsmechanisme. De planten geven een sterke geur af die vliegen als bestuiver aantrekt.Wil je de vier fotos zien,ga dan rechts naar datum 5 - 2011.

De pijpplant ( Aristolochia )

pijpenbloem botje 2.jpg

De pijpplant is een groot geslacht van meer dan honderd soorten planten in de pijpbloemfamilie.Het is een geslacht van groenblijvende en bladverliezende houtachtige en kruidachtige klimplanten, vaste planten en struiken. Ze zijn wijd verspreid en komen zowel in de gematigde streken als in de tropen voor.De gladde stengels zijn rechtopstaand en ietwat gedraaid.De enkelvoudige bladeren zijn afwisselend geplaatst en eirond  tot hartvormig Er zijn geen steunblaadjes aanwezig.De bloemen groeien in de bladoksels. Ze zijn vergroot en aan de voet bolvormig, en buisvormig en uitlopend in een tongvormige helder gekleurde punt. Er is geen krans van kelkbladen. De planten hebben een gespecialiseerd bestuivingsmechanisme. De planten geven een sterke geur af die vliegen als bestuiver aantrekt.Wil je de vier fotos zien,ga dan rechts naar datum 5 - 2011.

De pijpplant ( Aristolochia )

pijpenbloem zijkant 3.jpg

De pijpplant is een groot geslacht van meer dan honderd soorten planten in de pijpbloemfamilie.Het is een geslacht van groenblijvende en bladverliezende houtachtige en kruidachtige klimplanten, vaste planten en struiken. Ze zijn wijd verspreid en komen zowel in de gematigde streken als in de tropen voor.De gladde stengels zijn rechtopstaand en ietwat gedraaid.De enkelvoudige bladeren zijn afwisselend geplaatst en eirond  tot hartvormig Er zijn geen steunblaadjes aanwezig.De bloemen groeien in de bladoksels. Ze zijn vergroot en aan de voet bolvormig, en buisvormig en uitlopend in een tongvormige helder gekleurde punt. Er is geen krans van kelkbladen. De planten hebben een gespecialiseerd bestuivingsmechanisme. De planten geven een sterke geur af die vliegen als bestuiver aantrekt.Wil je de vier fotos zien,ga dan rechts naar datum 5 - 2011.

De pijpplant ( Aristolochia )

pijpenbloemen 4.jpg

De pijpplant is een groot geslacht van meer dan honderd soorten planten in de pijpbloemfamilie.Het is een geslacht van groenblijvende en bladverliezende houtachtige en kruidachtige klimplanten, vaste planten en struiken. Ze zijn wijd verspreid en komen zowel in de gematigde streken als in de tropen voor.De gladde stengels zijn rechtopstaand en ietwat gedraaid.De enkelvoudige bladeren zijn afwisselend geplaatst en eirond  tot hartvormig Er zijn geen steunblaadjes aanwezig.De bloemen groeien in de bladoksels. Ze zijn vergroot en aan de voet bolvormig, en buisvormig en uitlopend in een tongvormige helder gekleurde punt. Er is geen krans van kelkbladen. De planten hebben een gespecialiseerd bestuivingsmechanisme. De planten geven een sterke geur af die vliegen als bestuiver aantrekt.Wil je de vier fotos zien,ga dan rechts naar datum 5 - 2011.

01-05-11

De iris ( Iris reticulata)

iris 1.jpg

De iris is een geslacht uit de lissenfamilie. Zowel het geslacht als de soorten worden in de volksmond iris genoemd. Het geslacht kent naast soorten ook vele cultivars. Lissen worden al lang door de mens gebruikt.De bloemen kunnen in kleur variëren van goudgeel, tot wit, blauw, lavendel en paars. Roze en abrikooskleurige irissen zijn gekweekt binnen sommige soorten.De verschillende soorten lissen komen algemeen voor in de noordelijke gematigde klimaatzone. Alle irissen hebben lange stelen en bloemen met zes  kroonbladeren, waarvan drie naar beneden wijzen en drie rechtop staan. Bij sommige kleinere soorten wijzen de kroonbladeren allemaal naar buiten. De meeste wilde lissen groeien uit een wortelstok, maar sommige soorten groeien vanuit een bol. Deze laatste soorten worden als cultuurgewas geteeld. Hierbij worden twee groepen onderscheiden,de groep ( Iris reticulata en de Iris danfordiae ) 

De iris ( Iris reticulata)

iris 2.jpg

De iris is een geslacht uit de lissenfamilie. Zowel het geslacht als de soorten worden in de volksmond iris genoemd. Het geslacht kent naast soorten ook vele cultivars. Lissen worden al lang door de mens gebruikt.De bloemen kunnen in kleur variëren van goudgeel, tot wit, blauw, lavendel en paars. Roze en abrikooskleurige irissen zijn gekweekt binnen sommige soorten.De verschillende soorten lissen komen algemeen voor in de noordelijke gematigde klimaatzone. Alle irissen hebben lange stelen en bloemen met zes  kroonbladeren, waarvan drie naar beneden wijzen en drie rechtop staan. Bij sommige kleinere soorten wijzen de kroonbladeren allemaal naar buiten. De meeste wilde lissen groeien uit een wortelstok, maar sommige soorten groeien vanuit een bol. Deze laatste soorten worden als cultuurgewas geteeld. Hierbij worden twee groepen onderscheiden,de groep ( Iris reticulata en de Iris danfordiae ) 

 

 

De gewone Waterranonkel ( Ranunculus aquatilis )

 

waterranokel 2 2.jpg

De gewone Waterranonkel is een overblijvende waterplant uit de ranonkelfamilie.Ook in andere landen is de plant te vinden. De bloeiperiode loopt van april tot augustus. De kelkbladen kunnen afvallen. De bladeren vallen uiteen in drie soorten, die boven water zijn stevig rond tot niervormig, en die onder water langwerpig en dun, twee of driespletig en in dunne slippen vertakt zijn. Daarnaast kunnen er overgangsbladeren aanwezig zijn, die deels in draadvormige slippen gedeeld en deels bladachtig en in vrij spitse tanden uitlopend zijn. De onderwaterbladeren kunnen ook ontbreken. De drijvende bladeren zijn vaak in drie tot zeven delen ingesneden. Aan de punt kunnen deze getand zijn. Deze bladeren heeft de plant ook wanneer ze op slijk groeit, de onderwaterbladeren ontbreken dan. De onderwater stengel kan tot 2 m lang zijn.De 7 tot 20 mm grote bloemen hebben vijf witte kroonbladen,met een geel hart in het midden.De vrucht is een ovale dopvrucht.